Wat is eenzaamheid?

Eenzaamheid is een pijnlijk gevoel van onvrede over en gemis aan relaties. Soms heb je wel relaties maar mis je verbondenheid met één of meerdere personen. We maken dan ook onderscheid tussen twee soorten eenzaamheid: sociale eenzaamheid en emotionele eenzaamheid. We leggen het hieronder graag even uit.

Sociale eenzaamheid
Je kunt je eenzaam voelen doordat het je niet lukt om vriendschappen te sluiten. Dat kan te maken hebben met je karakter of met gebeurtenissen in het verleden, zoals gepest of misbruikt zijn.

Je kunt door allerlei situaties ook je relaties en vriendschappen kwijt raken. Veranderingen in je leven zoals het overlijden van je partner, verlies van werk, verhuizing, ziekte, een handicap kunnen je leven uit het evenwicht brengen. Je verliest vriendschappen, raakt contacten kwijt en je loopt het risico in een sociaal isolement terecht te komen. Bestaande relaties kunnen van inhoud veranderen of verdwijnen. In deze fase moet je op zoek naar herstel van relaties of nieuwe relaties aangaan. Als je daar niet in slaagt, kan eenzaamheid chronisch worden, met alle gevolgen op lichamelijk en psychisch gebied.

Emotionele eenzaamheid
Bij emotionele eenzaamheid heb je wel mensen om je heen, maar je hebt het gevoel niet met hen verbonden te zijn. Je mist een intieme relatie waar je diepere gevoelens mee kunt delen. Een paar voorbeelden: In de kerk lijkt het wel dat alle mensen iets met elkaar hebben, maar jij voelt je er buiten staan. Op het schoolplein zijn alle ouders met elkaar in gesprek en jij staat alleen. Een collegezaal vol studenten en je voelt je niet met hen verbonden. Je mist een emotioneel hechte band met een partner, een vriend, collega’s, mensen uit de kerk of de buurt.

Ervaring
Erik heeft ervaring met eenzaamheid. In een open interview vertelt hij over zijn eenzaamheid: 'Ik vluchtte in surrogaatvriendschappen op internet. Dus gamen. En dat deed ik steeds meer. De contacten in de echte wereld waren moeilijk, dus zocht ik liever contact met medespelers, dat ging wel gemakkelijk. Toen ik stopte met gamen wist ik: ik heb niemand.'